ชมรมโดรนลือคำหาญฯ

ใบพัดเป่าลมลง โดรนลอยขึ้น

ใบพัดตีลมลงไปข้างล่าง ลมก็ดันโดรนกลับขึ้นมา เหมือนจับสายยางที่ฉีดน้ำลงพื้นแล้วรู้สึกว่าสายยางถูกดันขึ้น ถ้าแรงดันขึ้นเท่ากับน้ำหนักโดรนพอดี โดรนจะลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ

แรงที่ใบพัดดันขึ้น = น้ำหนักโดรน → ลอยนิ่ง

ใบพัดหมุนสวนกัน

ใบพัดที่หมุนไปทางหนึ่ง ทำให้ตัวโดรนอยากหมุนสวนไปอีกทาง เหมือนนั่งเก้าอี้หมุนแล้วเหวี่ยงแขน โดรนเลยให้ใบพัด 2 ใบหมุนตามเข็ม (ลูกศรฟ้า) อีก 2 ใบหมุนทวนเข็ม (ลูกศรแดง) แรงหมุนจึงหักล้างกัน ตัวโดรนอยู่นิ่ง

ก้มหัว = ไปข้างหน้า

อยากไปข้างหน้า ก็แค่ก้มหัวโดรนลงนิดเดียว ลมที่เป่าลงจะเฉียงไปทางด้านหลัง โดรนเลยถูกดันไปข้างหน้า เหมือนเอนตัวไปข้างหน้าตอนเข็นรถ จะหยุดก็เงยหัวขึ้นเพื่อเบรก

ยิ่งก้มมาก ยิ่งพุ่งเร็ว

เอียงข้าง = เลื่อนข้าง

เอียงตัวไปทางซ้ายหรือขวา โดรนก็เลื่อนไปทางนั้น โดยที่หัวยังหันไปทางเดิม เหมือนก้าวเท้าไปด้านข้างโดยไม่ต้องหันตัว

หมุนตัวอยู่กับที่

ให้ใบพัดคู่ที่หมุนทางเดียวกันหมุนเร็วขึ้นอีกนิด แรงหมุนจะไม่หักล้างพอดีอีกต่อไป โดรนจึงหมุนตัวอยู่กับที่ ไม่เคลื่อนไปไหน เหมือนยืนอยู่ที่เดิมแล้วหมุนตัวรอบตัวเอง

แบ่งแรงให้ 4 ใบพัด

เราสั่งแค่ "ไปข้างหน้า" หรือ "หมุนขวา" สมองของโดรนจะคิดให้เองว่าใบพัดแต่ละใบต้องหมุนเร็วแค่ไหน ในภาพ แถบสีแดงยาว = ใบนั้นหมุนเร็ว แถบสีฟ้าสั้น = ใบนั้นหมุนช้า

ใบพัดแต่ละใบ = แรงลอย ± ก้มหัว ± เอียงข้าง ± หันหัว

โดนลมแล้วกลับมานิ่ง

สมองโดรนเช็กตัวเองหลายร้อยครั้งต่อวินาทีว่าเอียงไปไหม ถ้าเอียงก็รีบแก้กลับ ยิ่งเอียงมากยิ่งแก้แรง เหมือนปั่นจักรยานที่ตอนแรกส่ายนิดหน่อยแล้วค่อยๆ นิ่ง

เอียงมาก → แก้แรง · เอียงน้อย → แก้เบา